We zijn nu weer enige dagen verder na de laatste zelfmoord in een vrij lange rij bankiers die voorgingen.

In ieder geval bij een aantal van de doden zijn er aanwijzingen dat het geen zelfmoord was waardoor ze zijn gestorven.



Dat dit niet meer terijde te schuiven is als toeval is zeker, maar over de redenen waarom staan nog de nodige vraagtekens open. Zo ook over een aantal gevallen die absoluut niet op zelfmoord lijken, maar eerder in de richting van moord wijzen.

Er zijn een paar bijzondere elementen in deze zaken. Zo waren het allemaal mannen en bijna allemaal waren ze relatief jong en hadden een zo op het oog succesvolle carrière.

Een tweede aspect is dat in alle gevallen niemand het had zien aankomen. De (zelf)moorden vonden plotseling, als vanuit het niets, plaats en in alle gevallen was ook de naaste familie totaal verrast.

Een derde bijzonder aspect is dat drie van de dode bankiers werkten voor de JP Morgan Bank. Een vierde punt is dat een aantal van hen betrokken was bij de handel in buitenlandse valuta (FOREX) en/of derivaten.

Ondertussen stapelen de dode bankiers zich op en hangt er zo langzamerhand een vreemde lucht rond deze zaak. In ieder geval bij een aantal van deze doden zijn er aanwijzingen dat het hier toch niet gaat om zelfmoord.

Zo had de bankier die van het bankgebouw van JP Morgan in Londen naarbeneden sprong, Gabriël Magee, nog plannen gemaakt voor diezelfde avond. Er was geen enkele aanwijzing dat Magee rondliep met zelfmoordplannen. Zijn vriendin had de avond daarvoor nog een email van hem gekregen waarin stond dat hij de volgende dag vroeg klaar zou zijn en dus ook snel naar huis zou komen.

De 57-jarige Richard Talley zou ook zelfmoord hebben gepleegd en werd gevonden met maar liefst acht schotwonden in zijn lichaam, waaronder ook in zijn hoofd. Hoe hij dát voor elkaar heeft gekregen is een raadsel.

Laten we voor nu even aannemen dat al die bankiers zelfmoord hebben gepleegd, al dan niet vrijwillig, dan moet de reden waarom zij dit gedaan hebben kolossaal in heftigheid zijn geweest.

Het enige wat wij kunnen doen is rondkijken naar wat er zoal gebeurt in de wereld. Speuren naar aanwijzingen die de oorzaak of aanleiding voor al die doden geweest zouden kunnen zijn.

En er zijn inderdaad aanwijzingen genoeg dat er de nodige problemen zijn en nog zullen komen in de financiële wereld.

Volgens een bericht in de Bangkok Post is er een complete bankrun gaande in Thailand, waarbij iedereen probeert zijn of haar geld van de bank te halen.

Het heeft er alle schijn van dat Venezuela compleet uitelkaar valt. Honderdduizenden(!) mensen zijn daar de laatste dagen de straat op gegaan om te protesteren tegen het bewind van president Maduro.

De werkeloosheid in Zuid Afrika is gestegen tot 24 procent; 1 op de 4 arbeidsgeschikte mensen is dus zonder werk.

We hebben allemaal de beelden kunnen zien uit de Oekraïne, waar inmiddels tientallen doden zijn gevallen, waar geen van de partijen ook maar een centimeter wil toegeven en wat de komende tijd voor nog veel meer problemen gaat zorgen. Een potentiëel kruitvat dat zijn weerga niet kent en in het slechtste scenario Rusland lijnrecht tegenover de NAVO zet.

Het percentage niet terugbetaalde leningen is in Spanje gestegen tot een record hoogte van 13,6 procent.

China is stilletjes begonnen met het verkopen van Amerikaanse obligaties (staatsschulden).

Gedurende het vierde kwartaal is de Amerikaanse consumentenschuld het snelst gestegen sinds 2007.

Zo zijn er nog talloze signalen waar te nemen dat de economie en daaraan gekoppeld het financiële systeem, aan haar laatste stuiptrekkingen bezig is, voordat de zeepbel uitelkaar spat.

Wat misschien een niet onbelangrijke aanwijzing is is dat George Soros zijn inzet binnen de weddenschap dat de beurzen later dit jaar inelkaar zullen storten, drastisch heeft verhoogd. In eerste instantie had hij met een bedrag gewed van 470 miljoen Dollar, maar dat is nu verhoogd naar 1,3 miljard.

Of de dood van de bankiers gerelateerd is aan één of een combinatie van een aantal hierboven genoemde zaken weten wij niet. Wat we wel weten is dat dode bankiers niet praten.

Iedereen weet zo langzamerhand dat de financiële wereld aanelkaar hangt van corruptie, denk maar aan het LIBOR schandaal. Als de waarheid over al deze corruptie ooit naar buiten zou komen en er zou eindelijk gerechtigheid geschieden, dan zou er een stroom van invloedrijke mensen richting gevangenis gaan.

Daar kun je aan toevoegen dat Wall Street is omgevormd tot het grootste casino in de geschiedenis van de wereld. De grote banken nemen steeds vaker grotere risico’s en de beslissingen die daar iedere dag worden genomen gaan over triljoenen Dollars en Euro’s.

In die mafiawereld word je geacht trouw te zijn aan het bedrijf waarvoor je werkt en wordt er van je verwacht en verlangd dat je je mond dichthoudt over de geheimen die je ongetwijfeld zult kennen.

Bron:

The Economic Collapse Blog