Ik heb een bizar verhaal meegemaakt afgelopen weekend en wil dat toch graag met jullie delen. 

Het heeft te maken met wat Corry de Jong altijd schrijft over het inroepen van hulp van het universum bij bepaalde zaken. 

En ik kon die hulp heel goed gebruiken. 

Ik ben al wat ouder en sinds midden jaren zestig supporter van de voetbalclub Telstar. Ik heb de tijden vroeger nog meegemaakt toen we in de eredivisie speelden en mensen als haringen in een ton op elkaar geplakt stonden op een open tribune en een kaartje 2 gulden 50 was geloof ik. 

Ook heb ik de tijden meegemaakt dat we degradeerden en 47 jaar lang onzichtbaar waren in de eerste divisie. 

Tijden waar anderhalve man en een paardenkop op de tribunes zaten en waar ik samen met mijn zoon naar een uitwedstrijd ging bij VVV Venlo en wij ons meldden bij het uit vak, waarop de vraag kwam: ‘Zijn jullie het legioen?’. Waar de politie ons toen zielig vond en wij gratis broodjes worst kregen omdat we weer eens verloren. 

Of een ijskoude thuiswedstrijd in november of december waar de stadionlichten uitvielen en iemand met een schroevendraaier dit wist te herstellen, maar wel de hele wedstrijd met die schroevendraaier moest blijven staan. 

Maar goed, dat was toen en de tijden zijn inmiddels veranderd want Telstar speelt weer in de eredivisie, maar heeft grote moeite om zich op dit niveau te handhaven. 

Wij moeten daarom de broodnodige punten scoren en afgelopen weekend stond de uitwedstrijd tegen NEC Nijmegen op het programma. Een team dat heel goed voetbal speelt, derde in de competie staat en ook zelf de punten wil omdat ze graag Champions League willen spelen. 

Ook een ploeg die meer goede spitsen tot haar beschikking heeft dan wij spelers en dus eigenlijk een beetje een hopeloos verhaal voor ons.

Dus, toen dacht ik aan al die dingen die Corry altijd schrijft, vroeg het Universum niet om winst, maar om een goed resultaat en ging achterover leunen want nu zou het helemaal goed komen. 

In het begin leek het er niet op, want er kwam de ene NEC aanval na de andere en het was eigenlijk een wonder dat de bal niet in ons doel vloog. 

Maar, het wordt nog gekker, want na een half uur ging Telstar zelfs aanvallen en scoorde een goal. ‘Zie je wel, het werkt’, zei ik tegen mijzelf, laat ze maar komen. 

En dat deden ze. Met een korte onderbreking vanwege een heftige onweersbui rolde de ene na de andere NEC aanval richting ons doel en eindelijk, vijf minuten voor tijd vliegt de bal erin 1-1. 

NEC rook bloed, ging nog fanatieker aanvallen en twee minuten later scoren ze de 2-1, en wel via de spits die ze van ons hebben overgenomen en die ons vorig seizoen naar de eredivisie schoot. 

‘Het heeft zo moeten zijn’, zei de commentator een paar keer en ik dacht: ‘Stik er maar in, wat een ellende’. Ik was zo boos, deed de tv uit en ging naar bed, ook al omdat het inmiddels bijna half twaalf was. 

‘Werkt lekker dat universum’, dacht ik nog voordat ik in een onrustige slaap viel waar NEC het ene na het andere doelpunt scoorde. 

De volgende morgen wordt ik wakker en ik kijk naar de nieuwsberichten en het eerste wat ik zie is een interview met Ronald Koeman jr., de Telstar keeper die zegt toch wel heel blij te zijn met het resultaat omdat dit een ontzettend belangrijk punt is. 

Ik denk: WTF? Wat zullen we nou krijgen? 

Blijkt dat direct nadat ik de tv had uitgezet het NEC doelpunt werd afgekeurd wegens buitenspel, wij 1-1 speelden en dit punt wel eens de doorslag kan geven voor handhaving in de Eredivisie. 

Ik heb dus precies gekregen waar ik om vroeg: Een goed resultaat. Want met nog twee wedstrijden te gaan is dat ene punt ontzettend belangrijk. 

Ik heb ondertussen wel heel nederig mijn excuses aangeboden aan het universum en ik hoop niet dat ze mij nu buitenspel hebben gezet.